Article on other languages:
- Taxa_de_canvi
- Měnový_kurz
- Wechselkurs
- Exchange_rate
- Tipo_de_cambio
- Kurzo
- Taux_de_change
- 환율
- विनिमय_दर
- Devizni_tečaj
- Tasso_di_cambio
- Valiutos_kursas
- Deviza
- Wisselkoers
- 為替レート
- Valutakurs
- Vekslingskurs
- Kurs_walutowy
- Taxa_de_câmbio
- Валютный_курс
- Kursi_i_këmbimit
- Девизни_курс
- Vaihtokurssi
- Växelkurs
- Tỷ_giá_hối_đoái
- Döviz_kuru
- Валютний_курс
- زر_مبادلہ_کی_شرح
- עקסטשעינדזש_ראטעס
- 汇率
 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
Dalam bidang kewangan, kadar pertukaran (juga dipanggil kadar pertukaran asing, kadar forex atau kadar FX) antara dua mata wang menentukan berapa nilai satu mata wang dari segi satu mata wang yang lain. Contohnya, kadar pertukaran 102 yen Jepun (JPY, ¥) ke dolar Amerika Syarikat (USD, $) bermaksud JPY 102 sama nilainya dengan USD 1. Pasaran pertukaran asing ialah salah sebuah pasaran terbesar di dunia. Mengikut sesetengah anggaran, kira-kira mata wang bernilai 2 trilion USD bertukar tangan setiap hari.
Kadar pertukaran lani ialah kadar pertukaran semasa. Kadar pertukaran hadapan ialah kadar pertukaran yang disebut harga dan didagangkan hari ini tetapi kiriman dan bayaran dilakukan pada tarikh akan datang yang ditentukan.
Senarai kandungan |
Sebut harga
Sebut harga kadar pertukaran diberi dengan menyatakan bilangan unit "mata wang sebutan" (term currency) atau "mata wang harga" (price currency) yang boleh dibeli dari segi 1 "mata wang unit" (juga dipanggil "mata wang asas"/base currency). Contohnya, dalam sebut harga yang menyatakan kadar pertukaran EURUSD ialah 1.3 (1.3 USD per EUR), mata wang sebutan ialah USD sementara mata wang asas ialah EUR.
Adanya satu kelaziman pasaran yang menentukan yang mana mata ialah wang asas atau mata wang sebutan. Di kebanyakan tempat di dunia, susunannya ialah:
Oleh itu, jika anda sedang menukar dari EUR ke AUD, EUR ialah mata wang asas, sementara AUD ialah mata wang sebutan dan kadar pertukaran itu memaklumkan anda berapa banyak dolar Australia yang anda akan bayar atau terima untuk 1 euro.
Di sesetengah kawasan di Eropah dan dalam pasaran bukan profesional di UK, EUR dan GBP disongsangkan afar GBP disebut sebagai matawang asas kepada euro. Untuk menentukan yang mana ialah mata wang asas di mana kedua-dua mata wang tidak tersenarai (i.e. kedua-duanya ***), kelaziman pasaran adalah menggunakan mata wang asas yang memberi kadar pertukaran yang melebihi 1.000. Ini mengelakkan masalah pembundaran dan kadar pertukaran disebut harga melebihi 4 tempat perpuluhan. Terdapat beberapa pengecualian pada peraturan ini, misalnya pihak Jepun selalu menyebut harga mata wang mereka sebagai asas mata wang lain.
Sebut harga yang menggunakan mata wang tempatan sebagai mata wang harga (cth., EUR 1.00 = $1.45 di AS) dikenali sebagai "sebut harga langsung" (direct quotation) atau "sebut harga harga" (price quotation) (dari sudut pandangan negara itu) ([1]) dan digunakan oleh kebanyakan negara.
Sebut harga yang menggunakan mata wang tempatan sebagai mata wang unit (cth., £0.4762 = $1.00 di AS) dikenali sebagai "sebut harga tidak langsung" (indirect quotation) atau "sebut harga kuantiti" (quantity quotation) dan digunakan dalam akhbar British serta juga sering didapati di Australia, New Zealand dan kawasan euro.
- Sebut harga langsung: 1 unit mata wang asing = x unit mata wang tempatan
- Sebut harga tidak langsung: 1 unit mata wang tempatan = x unit mata wang asing
Diingatkan bahawa, dengan menggunakan sebut harga langsung, jika mata wang tempatan semakin kukuh (iaitu, naik nilai, atau menjadi lebih bernilai) maka bilangan kadar pertukaran turun. Sebaliknya jika mata wang asing makin kukuh pula, maka bilang kadar pertukaran naik sementara nilai mata wang tempatan menyusut nilai.
Apabila melihat pasangan mata wang seperti EURUSD, komponen pertama (EUR di sini) merupakan mata wang asas. Komponen kedua pula ialah mata wang sebutan. Contohnya: EURUSD = 1.33866, iaitu EUR ialah asas dan USD ialah sebutan, maka 1 EUR = 1.33866 USD.
Currency pairs are often incorrectly quoted with a "/" (forward slash). In fact if the slash is inserted, the order of the currencies should be reversed. This gives the exchange rate. e.g. if EUR1 is worth USD1.35, euro is the base currency and dollar is the term currency so the exchange rate is stated EURUSD or USD/EUR. To get the exchange rate divide the USD amount by the euro amount e.g. 1.35/1.00 = 1.35
Market convention from the early 1980s to 2006 was that most currency pairs were quoted to 4 decimal places for spot transactions and up to 6 decimal places for forward outrights or swaps. (The fourth decimal place is usually referred to as a "pip.") An exception to this was exchange rates with a value of less than 1.000 which were usually quoted to 5 or 6 decimal places. Although there is no fixed rule, exchange rates with a value greater than around 20 were usually quoted to 3 decimal places and currencies with a value greater than 80 were quoted to 2 decimal places. Currencies over 5000 were usually quoted with no decimal places (e.g. the former Turkish Lira). e.g. (GBPOMR : 0.765432 - EURUSD : 1.3386 - GBPBEF : 58.234 - EURJPY : 165.29). In other words, quotes are given with 5 digits. Where rates are below 1, quotes frequently include 5 decimal places.
In 2006 Barclays Capital broke with convention by offering spot exchange rates with 5 or 6 decimal places. The contraction of spreads (the difference between the bid and offer rates) arguably necessitated finer pricing and gave the banks the ability to try and win transaction on multibank trading platforms where all banks may otherwise have been quoting the same price. A number of other banks have now followed this.
Bebas atau tetap
Jika sesuatu mata wang terapung bebas, maka kadar pertukarannya boleh berubah-ubah berbanding kadar mata wang lain dan ditentukan oleh kuasa pasaran penawaran dan permintaan. Kadar pertukaran untuk mata wang sedemikian mungkin sekali berubah secara berterusan seperti yang disebut di pasaran kewangan, terutamanya oleh bank, di seluruh dunia. Sistem kadar tetap yang boleh dilaraskan ialah satu sistem kadar pertukaran tetap, tetapi disertakan peruntukan untuk penurunan nilai sesuatu mata wang. Contohnya, antara tahun 1994 dan 2005, renminbi yuan China (RMB) ditetapkan pada dolar Amerika Syarikat pada RMB 8.2768 ke $1. China bukan satu-satunya negara yang melakukannya; sejak berakhirnya Perang Dunia II hingga tahun 1966, semua negara-negara Eropah Barat mengekalkan kadar pertukaran tetap dengan dolar AS berdasarkan sistem Bretton Woods. [2]
Kadar pertukaran nominal dan sebenar
- Kadar pertukaran nominal e ialah harga seunit mata wang asing dalam mata wang tempatan.
- Kadar pertukaran sebenar ('real' exchange rate, RER) ditakrifkan sebagai
, yang mana P ialah takat harga tempatan dan P * takat harga asing. P dan P * mesti mempunyai nilai sebarangan yang sama pada suatu tahun asas yang terpilih. Maka pada tahun asas, RER = e.
RER ini ideal teori sahaja. Secara amali, terdapat banyak mata wang asing dan nilai takat harga untuk diambil kira. Pada masa yang sama, perhitungan model semakin rumit pula. Lebihan pula, model ini berdasarkan pariti kuasa beli yang menandakan RER yang malar. Penentuan empirik nilai RER malar tidak boleh dicapai walau apa cara pun, kerana mengalami batasan ketika mengumpul data. Pariti kuasa beli boleh menandakan bahawa RER ialah kadar di mana sesebuah pertubuhan boleh memperdagang barang dan perkhidmatan sebuah ekonomi (cth. negara) untuk barang dan perkhidmatan sebuah ekonomi lain. Contohnya, jika harga sebuah barang naik 10% di UK, dan secara serentak mata wang Jepun naik 10% berbanding mata wang UK, maka harga barangan itu adalah kekal bagi seseorang di Jepun. Apapun, penduduk UK masih terpaksa berhadapan dengan kenaikan 10% dalam harga tempatan. Juga diingatkan bahawa tarif yang dikenakan kerajaan boleh menjejaskan kadar pertukaran sebenar, iaitu membantu mengurangkan tekanan harga. Pariti kuasa beli kelihatan tepat dalam jangka masa panjang sahaja (3–5 tahun) apabila harga akhirnya dibetulkan ke arah kesetaraan.
Pendekatan terkini dalam memodelkan RER menggunakan satu set pembolehubah ekonomi, seperti produktiviti relatif dan pembezaan kadar faedah sebenar.
Naik turun kadar pertukaran
Kadar pertukaran berasaskan pasaran akan berubah apabila nilai salah satu daripada dua mata wang komponen berubah. Satu matawang akan cenderung ke lebih nilai apabila permintaan untuknya melebihi penawaran yang sedia ada. Matawang itu akan menjadi kurang bernilai apabila permintaan kurang daripada penawaran yang ada (ini tidak bermaksud orang tidak lagi hendakkan wang, sebaliknya cuma bererti bahawa mereka lebih rela memegang kekayaan mereka dalam suatu bentuk lain, barangkali matawang lain).
Peningkatan permintaan untuk satu mata wang adalah disebabkan sama ada peningkatan permintaan urus niaga untuk wang, atau peningkatan permintaan spekulatif untuk wang. Permintaan urus niaga untuk wang amat berhubung kait dengan tahap kegiatan perniagaan negara, keluaran dalam negara kasar (KDNK), dan tahap guna tenaga. Makin ramai yang menganggur, maka makin kurang perbelanjaan barang dan perkhidmatan oleh orang awam secara keseluruhannya. Bank pusat biasanya kurang menghadapi kesulitan dalam menyesuaikan penawaran wang sedia ada untuk menampung perubahan dalam permintaan untuk wang hasil urus niaga.
Permintaan spekulatif untuk wang lebih sukar untuk ditampungi bank pusat, namun bank pusat berusaha dengan menyesuaikan kadar faedah. Seseorang pelabur boleh memilih untuk membeli satu matawang jika pulangannya (iaitu kadar faedah) cukup tinggi. Makin tinggi kadar faedah sesebuah negara, maka makin besarlah permintaan untuk mata wangnya. Pernah dihujahkan bahawa spekulasi mata wang boleh menghakis pertumbuhan ekonomi sebenar, khususnya kerana spekulator mata wang besar boleh sengaja mengenakan tekanan menurun terhadap suatu mata wang agar memaksa bank pusat menjual mata wangnya untuk menstabilkannya (apabila ini berlaku, spekulator ini boleh membeli mata wang itu balik dari bank pada harga yang lebih rendah, mengukuhkan kedudukan mereka, dan dengan ini mengaut untung).
